De communautaire dimensie van het internationale privaatrecht

Ingevolge het Verdrag van Amsterdam komt in beginsel aan de Raad en de Europese Commissie de bevoegdheid toe om bij verordening (ook) op het terrein van het internationaal privaatrecht regelgevend op te treden. Van deze bevoegdheid werd en wordt voortvarend gebruik gemaakt. Zo is een EEX-Vo. inmiddels in werking getreden, terwijl een EVO-Vo. redelijkerwijs in het verschiet ligt. Door deze ontwikkeling(-en) heeft het internationaal privaatrecht - tevens - een communautaire dimensie gekregen.
Het is een revolutionair en, in verschillende opzichten,
grensoverschrijdend idee om langs de (om-)weg van het internationaal privaatrecht binnen de Europese Unie tot een bepaalde (rechts-)eenheid te geraken. De vraag is dan ook, hoe het klassieke internationaal privaatrecht het best kan worden ingezet om binnen de door de Europese Unie getrokken kaders te komen tot een goede werking van de interne markt en andersom, welke invloed van het Europese recht op de inrichting van het commune internationaal privaatrecht uitgaat, ��k als het om de mogelijkheid van samenwerking met derde, niet bij de Europese Unie aangesloten, staten gaat.
Het onderzoek in het kader van het VF-programma is - dan ook
- in essentie gericht op de hiernavolgende vragen:

1. langs welke weg en onder welke voorwaarden is het internationaal privaatrecht als instrument - het meest - geschikt om in Europa tot - een zekere mate van - uniformiteit van - onderdelen van - het internationaal procesrecht/het conflictenrecht te geraken, en
2. dient c.q. behoort daarbij - uiteindelijk - een regionale dan wel een meer mondiale aanpak voorop te staan.