Tijdelijke patronen van beleid en organisatie

Publieke beleidsvorming en organisatiepatronen zijn in de afgelopen zo sterk gefragmenteerd geraakt dat de belangstelling voor het maken van bestuurlijke verbindingen enorm is toegenomen. In deze transformatie van het publieke domein moet worden geconstateerd dat bestuurlijke arrangementen in toenemende mate een tijdelijk karakter aannemen. Beleidsvorming is steeds vaker een proces waarin een diverse maatschappelijke actoren tijdelijke verbindingen met elkaar aan gaan (bijvoorbeeld door middel van projectgroepen, beleidstaskforces, procesmanagement, regiegroepen), terwijl organisaties in overvloed tijdelijke vormen van arbeid gebruiken of zelfs bewust tijdelijke patronen aannemen (denk bijvoorbeeld aan externe organisatie-adviseurs, interim-management, uitzendwerk, detachering, beleidspools, projectafdelingen, virtuele organisaties). De ontwikkeling waarin organisatie en beleid in het publieke domein een tijdelijk karakter aannemen is in eerder onderzoek benoemd als de toenemende transitoriteit (zie Van Hout, 2001, Interimmanagement bij de Rijksoverheid). Het onderzoeksproject is erop gericht deze ontwikkeling van tijdelijke patronen, de adhocratie en het projectgestuurde organiseren van beleid en organisatie verder in kaart te brengen en te analyseren. In dit onderzoek staat derhalve de vraag centraal wat de meerwaarde is van tijdelijke beleidsarrangementen en organisatiepatronen ten opzichte van bestaande reguliere en institutionele vormen van beleid en organisatie (bijvoorbeeld in termen van effectiviteit, functionaliteit, financi�n, juridische grondslagen, effect op inter- en intra-organisationele machtspolitieke verhoudingen en kennismanagement). Daarnaast wordt de vraag verkend in hoeverre er sprake is van een nieuw sturingsprincipe dat beleid en organisatie arrangeert op basis van tijdelijkheid en transitoriteit