Ambulantisering en Regionalisering van MO en BW in de regio Flevoland: Bijeenkomst Uitstroom en regionalisering van maatschappelijke opvang en beschermd wonen– 25 juni

Belangrijkste punten hoofdstuk 1 over intramuraal verblijf in de maatschappelijke opvang• Er is veel langdurig verblijf in de MO. De verblijfstermijn van twaalf weken wordt in meer dan de helft van de gevallen overschreden. • Langdurig verblijf in de MO is volgens stakeholders ofwel te verklaren vanuit het perspectief van zorg, ofwel van huisvesting. In de praktijk zijn deze twee kwesties met elkaar verbonden.• De maatschappelijke opvang in deze regio kent naast reguliere begeleidingstrajecten ook Bed, Bad, Brood plekken en Slaaphuistrajecten. Deze worden allen ingezet om in de vraag naar opvang te voorzien. Voor cliëntparticipanten is het niet altijd duidelijk dat er verschillende trajecten zijn. • Gebrek aan zicht op het eigen traject maakt het voor personen verblijvend in de MO lastig om vragen over hun eigen traject te stellen. • Er is frictie tussen maatwerk en regels vanuit beheersbaarheid. Stakeholders vanuit het zorgaanbod benadrukken het belang van maatwerk en menselijkheid. Van de gemeentelijke stakeholders spreekt een deel het belang van beheersbaarheid uit, anderen leggen meer nadruk op herstel en hoe langdurig verblijf in maatschappelijke opvang daar niet aan bijdraagt.Belangrijkste punten hoofdstuk 2 over voorbereiding op uitstroom uit beschermd wonen • Mensen in BW hebben verschillende ervaringen met begeleiding: wanneer er buiten de kaders wordt gedacht en begeleiding goed aansluit bij de behoeftes en wensen van participanten, zorgt dit voor hogere tevredenheid.• Het samenwonen met anderen wordt door velen als moeilijk ervaren; mensen die geen tot weinig contact hebben met hun mede BW-bewoners kunnen dit als eenzaam ervaren.• Het ontbreken van zicht op de uitstroomtermijn, is voor een aantal cliënten een bron van onrust.• Er wordt professioneel verschillend gekeken naar uitstroom: volgens de gemeente zijn hierin herstel en individuele doelen leidend, volgens de zorg bepaalt de zorgindicatie het tempo.• Om te komen tot duurzame uitstroom, maakt één van de regiogemeentes voorafgaand aan uitstroom gebruik van een checklist, die recent gezamenlijk met zorgorganisaties en woningcorporatie is opgesteld. • Voor een deel van de in BW (en MO) verblijvende groep sluit het huidige zorgaanbod onvoldoende aan en wegens een gebrek aan alternatieven verblijven deze personen langdurig in MO/BW.Discussie hoofdstuk 3 over uitstroom Dit onderzoek vindt plaats in de context van een woningcrisis. Het gebrek aan woningen kwam vaak aan de orde, in de focusgroepen maar ook tijdens interviews met cliënten werd het benoemd. Zo zei een cliëntparticipant: “Ambulantisering is mooi, maar er zijn toch geen woningen.” Dat het gebrek – zowel als dominant idee en als praktijk – aan passende woningen een verklaring is voor het vastlopen van de hele keten van instroom in voorzieningen en door-, en uitstroom vanuit voorzieningen, komt in dit onderzoek uitgebreid aanbod. De oorzaken van het tekort aan woning voor de doelgroep MO/BW heeft volgens de stakeholders van de verschillende focusgroepen weer te maken met tal van andere aanverwante zaken. Een van de door stakeholders benoemde voorbeelden hiervan is het overbelaste stroomnetwerk: Ook de stikstofproblematiek werd als reden genoemd waardoor er een streep gaat door bouwplannen. Maar ook: de huisvesting van statushouders en de druk vanuit het rijk om deze afspraken met prioriteit na te komen, de buurt die in opstand komt tegen de bouw van sociale huurwoningen of BW-voorzieningen, de voorkeur voor het bouwen van koopwoningen vanwege het feit dat Flevoland van oudsher een relatief groot aandeel sociale huur kent en nu ook andere sociaaleconomische groepen wil aantrekken. Allemaal redenen die één van de oplossingen voor de woningnood – het bijbouwen van sociale huurwoningen – in de weg staan. Toch schetsen onze onderzoeksresultaten ook een ander beeld, waarin de woningcrisis niet de enige verklarende factor is; er zijn ook andere redenen waarom de doorstroom stagneert of in ieder geval niet optimaal verloopt. Zo zijn er bijvoorbeeld gemeentes waar wel woningen beschikbaar zijn maar die niet worden gebruikt, woningcorporaties die een overschot zeggen te hebben, cliënten die langer in beschermd wonen verblijven omdat ze “nog niet klaar zijn om uit te stromen” maar dat wellicht wel zijn, beleid dat de uitstroom niet bevordert, en zo meer. Deze andere geluiden zijn in deze rapportage uitgebreid aanbod gekomen. Hieruit voortvloeiend komen wij tot de volgende belangrijkste punten van ons hoofdstuk over uitstroom per sub-thema en doen wij aanbevelingen op de volgende gebieden.Belangrijkste punten met betrekking tot huisvesting:• Hoewel het gebrek aan woningen als voornaamste reden wordt gegeven voor het stagneren van de doorstroom, zijn er in een aantal regiogemeentes meer woningen beschikbaar dan er worden gebruikt. • Ook in deze regio wordt benoemd dat er onvoldoende passend aanbod is voor uitstromers, onder andere woningen die geschikt zijn voor één persoon. In Almere hebben d...