Arizo-no! Voorbode voor een hete herfst?

Op 14 oktober organiseert het gemeenschappelijk vakbondsfront een nationale betoging tegen het beleid van Arizona. Waar de regering-De Wever zichzelf graag opwerpt als een noodzakelijke hervormingsregering, proberen vakbonden daartegenover het beeld van een asociale afbraakregering te plaatsen. Een regering die stelt diep te moeten snijden in sociaal beleid om budgettaire redenen, maar die tegelijkertijd budget te over heeft voor drones en defensie? Dat is zonder het vakbondsfront gerekend.
De aangekondigde massabetoging is niet het eerste salvo dat de vakbonden afvuren. In deze bijdrage schetsen we eerst beknopt het verloop van het voorbije vakbondsprotest. We leggen de Arizo-no! mobilisatie naast eerder protest tegen de regering-Michel, een relevant ijkpunt. Op basis van data verzameld in het kader van De Stemming – het jaarlijkse onderzoek van De Standaard en de VRT – beargumenteren we vervolgens dat het huidige protest, meer dan voorbije vakbondsmobilisaties, een uphill struggle is. Tegelijkertijd speuren we in de data ook naar kiemen die het vakbondsprotest succesvol kunnen maken. Zijn bepaalde doelgroepen bereidwilliger om mee het vuur aan de lont te steken? En hoe kunnen vakbonden hier het best strategisch gebruik van maken?