Consumentenrecht als indirect klimaatrecht

Het consumentenrecht staat niet in dienst van het klimaat. Het rechtsgebied stelt de gezondheid, veiligheid en economische belangen van de consument in een transactie met de handelaar voorop en beoogt de informatiepositie van de autonome, bewuste en mondige consument te verbeteren om consumptie te stimuleren. De negatieve impact van consumptie op algemene belangen als het milieu en klimaat behoren niet tot het traditionele beschermingsbereik. Hoewel de Europese wetgevende instanties het geharmoniseerde consumentenrecht recentelijk klimaat- en milieubewuster maakten, is van een radicale ideologische breuk met de klassieke kern van het consumentenrecht is geen sprake. Duurzaam consumptiegedrag moet hoofdzakelijk worden bewerkstelligd met behulp van informatieplichten van handelaren, aangevuld met het nieuwe recht op reparatie en een beperkter online aanbod van niet-duurzame goederen uit derde landen. Hoewel deze initiatieven moeten worden aangemoedigd, zal hun bijdrage aan het behalen van klimaatdoelstellingen beperkt zijn. De conclusie is dan ook dat het consumentrecht als ‘indirect klimaatrecht’ beperkt in omvang en betekenis is. Een radicale transformatie lijkt ook niet goed mogelijk, daar zij noodzakelijkerwijs een vervreemding van de kern van consumentenrecht zal inhouden. Het onbenut potentieel van het thans geldende consumentenrecht om klimaatoverwegingen een plaats te geven is dan ook erg klein.