Abstract
Toen in 2019 de ‘stikstofcrisis’ losbarstte, werd zowel in de literatuur als in de media voorspeld dat het gebruik van de zogenoemde ADC-toets zou toenemen. Deze toets vindt zijn grondslag in art. 6 lid 4 Habitatrichtlijn (Richtlijn 92/43/EEG; Hrl) en is bedoeld om ‘zeer belangrijke’ ontwikkelingen tóch mogelijk te maken, ook als zij (naar alle waarschijnlijkheid) leiden tot een aantasting van de natuurlijke kenmerken van een of meerdere Natura 2000-gebieden. Afgaande op de jurisprudentie die sindsdien is verschenen wordt echter nog steeds zeer beperkt gebruikgemaakt van de ADC-toets. De vraag is of niet vaker van deze mogelijkheid gebruik zou kunnen worden gemaakt en, zo ja, voor welk type ontwikkelingen een ADC-toets een reële optie zou kunnen zijn.
| Original language | Dutch |
|---|---|
| Article number | LTB 2026/2 |
| Pages (from-to) | 4-6 |
| Number of pages | 3 |
| Journal | Land- en Tuinbouw Bulletin |
| Volume | 2026 |
| Issue number | 1 |
| Publication status | Published - 8 Jan 2026 |