Essays in corporate risk

This thesis explores the dynamic interplay between risk-taking behaviors, corporate sustainability, and corporate governance mechanisms. The first paper demonstrates a causal effect of CEO career concerns on reduced corporate risktaking using regression discontinuity design. It finds that career-concerned CEOs exhibit risk aversion, influencing corporate policies toward safer investments, higher cash reserves, and increased dividends. The second paper illustrates how CEOs facing career anxieties undertake ESG reputational risk management, compromising long-term ESG performance. The third paper shows that higher director nomination eligibility criteria causally reduce stock price crash risk, an effect amplified in non-state-owned firms with lower executive control, volatile share prices, and more retail investors. Collectively, the thesis makes academic contributions to empirical finance and offers practical insights into corporate risk management and investment risk identification for executives, policymakers, and regulators.

-

Deze scriptie biedt een uitgebreid onderzoek naar hoe risicovol gedrag, bedrijfsduurzaamheid en mechanismen voor corporate governance samenwerken om de risicobeheerbenaderingen van bedrijven vorm te geven. Het omvat drie onderling verbonden papers die verschillende dimensies van bedrijfsrisico's onderzoeken.
Het eerste paper onderzoekt het causale effect van carrièrezorgen van CEO's op algemene bedrijfsrisicoaversie. Met behulp van een regressie discontinuïteitsontwerp (RDD) toont het aan dat het niet halen van doelstellingen voor prestatiebeoordeling leidt tot grotere carrièrezorgen bij CEO's, waardoor ze meer risicomijdend worden. Met name verhoogde carrièrezorgen leiden ertoe dat CEO's veiligere bedrijfsbeleidslijnen prefereren, waaronder lagere kapitaaluitgaven, hogere kasreserves en verhoogde dividenduitkeringen. Dit effect is sterker voor nieuwere CEO's en degenen met een groter deel van uitgesteld compensatie. Het paper levert twee belangrijke bijdragen. Ten eerste stelt het een systematische empirische meting van bedrijfsrisico's vast over winstvolatiliteit, aandelenrendementsvolatiliteit en bedrijfsinvesteringsbeleid. Ten tweede schetst het een causaal mechanisme van het missen van prestatiedoelen naar verhoogde carrièrezorgen en uiteindelijk grotere risicoaversie. Door endogeniteitsproblemen te overwinnen, toont het aan dat carrièrezorgen direct van invloed zijn op de risicovoorkeuren van CEO's en bedrijfsbeleid.
Het tweede paper bouwt voort op het eerste door het causale effect van carrièrezorgen op ESG-reputatierisicobeheer te onderzoeken. Door dezelfde RDD-methodologie toe te passen, toont het aan dat het niet halen van prestatiedoelen CEO's stimuleert om hun reputatie te beschermen door blootstelling aan ESG-controverses te verminderen. Deze oppervlakkige reputatiemanagement gaat echter ten koste van daadwerkelijke verbeteringen in ESG-prestaties. Het paper introduceert een nieuwe database op bedrijfsniveau voor ESG-controverses om reputatierisicobeheer te onderscheiden van substantiële ESG-betrokkenheid. Het toont aan dat CEO's onmiddellijke ESG- reputatiebescherming prioriteren boven langetermijnverbintenissen voor ESG- prestaties bij het omgaan met carrièrezorgen. Dit paper schetst hoe impliciete prikkels

de afwegingen van CEO's tussen reputatiemanagement en daadwerkelijke prestaties vormgeven.
Het derde paper analyseert hoe de criteria voor de nominatie van directeuren (DNEC) het risico van een crash van de aandelenkoers beïnvloeden. Met behulp van unieke handverzamelde gegevens uit China onthult het dat hogere DNEC het crashrisico vermindert door de samenstelling en transparantie van het bestuur te veranderen. Met behulp van twee nieuwe instrumentele variabelen, vestigt het een causaal verband tussen hogere DNEC en lager crashrisico. Verdere tests tonen aan dat dit effect wordt versterkt in niet-staatsbedrijven met minder uitvoerende controle, hogere aandelenprijsvolatiliteit en meer particuliere beleggers. Dit paper toont aan hoe een specifiek governance-mechanisme - DNEC - de nadelige effecten van kortetermijn- institutionele beleggers kan verminderen.
Samengevoegd illustreren de drie papers de cruciale rollen van formeel governancebeleid en impliciete managementprikkels bij het beïnvloeden van risicovol gedrag van bedrijven. Door het gebruik van quasi-experimentele RDD en instrumentele variabelen, vestigen de papers causaliteit via empirische tests. De scriptie levert theoretische en empirische bijdragen aan de financiële literatuur, terwijl het ook praktische inzichten biedt in risicobeheer voor bedrijven en het identificeren van beleggingsrisico'svoor leidinggevenden, beleidsmakers en toezichthouders.