From pipes to flows: A temporal lens on interorganizational relationship dynamics

No organization is an island. Organizations rarely operate in isolation but instead build various kinds of relationships with others. Although these relationships may appear stable on the surface, they are constantly changing. Who interacts with whom, in what order, and how quickly interactions repeat can influence how cooperation functions and how effective it becomes. In this dissertation, we examine these changing interaction patterns, with a specific focus on their timing and sequencing.

A review of previous research revealed that studies frequently lacked clarity in their application of time-based concepts. Moreover, important temporal aspects, particularly sequence and rhythm, were largely overlooked, and little attention was paid to time-based theoretical mechanisms. To address these gaps, we analyzed emission allowance trading within the European Union Emissions Trading System (ETS), a cap-and-trade market designed to reduce greenhouse gas emissions. Our findings demonstrate that organizations do not interact randomly. EU ETS participants tend to trade with organizations that resemble them, for example, in terms of industry or ownership. Past exchanges also shape future ones, with repeated transactions, reciprocation, and exchanges with partners of partners regularly occurring in the trading network. Organizations also differ in how long they take to repeat and reciprocate exchanges, as well as to transact with partners of partners. These differences depend on similarities between organizations in terms of industry, geographic location, ownership, and transaction experience, and they also change over time.

Overall, the dissertation demonstrates that understanding how organizational cooperation, markets, and policies function requires looking beyond formal relationship structures. It is equally important to consider the actual flows of information and resources and the timing and sequencing through which they unfold. Considering these dynamics helps inform longstanding debates in interorganizational relationships research, particularly those concerning trust formation and the effectiveness of governance structures.

___

Geen enkele organisatie is een eiland. Organisaties opereren zelden volledig geïsoleerd, maar bouwen uiteenlopende relaties op met andere partijen. Hoewel deze relaties aan de oppervlakte stabiel kunnen lijken, zijn zij voortdurend in verandering. Wie met wie samenwerkt, in welke volgorde interacties plaatsvinden en hoe snel deze zich herhalen, kan van invloed zijn op hoe samenwerking functioneert en hoe effectief zij is. In dit proefschrift bestuderen wij deze veranderende interactiepatronen, met specifieke aandacht voor het tijdstip en de volgorde van deze interacties.

Een overzicht van eerder onderzoek liet zien dat studies vaak onvoldoende duidelijkheid boden in het gebruik van tijdsgerelateerde concepten. Bovendien kregen belangrijke temporele aspecten, met name volgorde en ritme, weinig aandacht, en werd er beperkt stilgestaan bij de mechanismen waarmee tijd interacties beïnvloedt. Om deze lacunes aan te pakken, analyseerden wij de handel in emissierechten binnen het Europese Emissiehandelssysteem (EU ETS), een cap-and-trade-markt die is ontworpen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen. Onze bevindingen tonen aan dat organisaties niet willekeurig transacties met elkaar aangaan. Deelnemers aan het EU ETS handelen vaker met organisaties die op hen lijken, bijvoorbeeld wat betreft sector of eigendomsstructuur. Eerdere uitwisselingen beïnvloeden bovendien toekomstige interacties: herhaalde transacties, wederkerigheid en transacties met partners van partners komen regelmatig voor binnen het handelsnetwerk. Organisaties verschillen daarnaast in de tijd die zij nodig hebben om transacties te herhalen of wederkerig te beantwoorden, en om te handelen met partners van partners. Deze verschillen hangen samen met overeenkomsten tussen organisaties op het gebied van sector, geografische locatie, eigendom en transactie-ervaring, en veranderen bovendien in de loop van de tijd.

Samenvattend laat dit proefschrift zien dat inzicht in hoe organisatorische samenwerking, markten en beleidssystemen functioneren, een blik voorbij formele relatiestructuren vereist. Het is minstens zo belangrijk om te kijken naar de daadwerkelijke stromen van informatie en middelen, en naar het tijdstip en de volgorde waarin deze zich ontvouwen. Aandacht voor deze dynamiek draagt bij aan lopende discussies binnen het onderzoek naar interorganisationele relaties, in het bijzonder over de vorming van vertrouwen en de effectiviteit van governancestructuren.