Politiek als een strijd om betekenis: Over de verantwoordelijkheid van politicologen in het maatschappelijk debat

Politiek is in hoog gemediatiseerde samenlevingen, onder meer, steeds een strijd om betekenis. Een strijd over wat bepaalde woorden betekenen, hoe we bepaalde feiten moeten interpreteren en hoe we de ideologie van een partij moeten begrijpen. Woorden hebben geen vaste betekenis, maar zijn steeds onderhevig aan een politiek-ideologische machtsstrijd (Pocock, 1984; Blommaert et al. 2005; Maly, 2012). Alle taalgebruik is potentieel gekleurd; er bestaat geen a priori neutraal taalgebruik. Als politicologen zich mengen in het
maatschappelijk debat, is het hun taak om die politieke strijd om betekenis in
zijn historische en maatschappelijke context bloot te leggen. Het discours van politici moet kritisch worden geanalyseerd en niet worden gereproduceerd alsof het wetenschap is (Briggs, 1986). Enkel dan dragen politicologen bij tot een verdieping van de democratie. Ik beargumenteer deze stelling aan de hand van drie casussen. Ten eerste analyseer ik het hedendaagse conservatieve
discours over democratie. Ten tweede ga in op het sociaal discours van N-VApolitici. En ten slotte bekijk ik hoe sp.a sociaal-zijn definieert.