Populisme als mediacultuur

Populisme is terug van nooit echt weggeweest. Sinds de ‘verrassende’ overwinning van Geert Wilders in Nederland en de steile opmars van Vlaams Belang in de peilingen worden we opnieuw om de oren geslagen met verklaringen. Daarbij wordt terecht gewezen op de afbraak van de welvaartsstaat, het overnemen van extreemrechtse standpunten door de centrumpartijen, de toenemende ongelijkheid, de impact van de neoliberale consensus in Europa en de belangen van de economische elite.
Wat zelden belicht wordt, is de infrastructuur van het populisme. Ik heb het dan in eerste instantie over het medialandschap waarbinnen extreemrechts groot wordt. Dat verdient meer aandacht, en niet louter omdat de media extreemrechts een forum bieden.