Stenen en pensioenpotten: tijd om de lange balans te verkorten?

Nederlandse huishoudens behoren op papier tot de rijkste van Europa, maar in de praktijk zijn zij opvallend illiquide. Aan de ene kant bouwen we verplicht enorme pensioenvermogens op, aan de andere kant torsen we torenhoge hypotheekschulden mee. Deze zogenaamde ‘lange balansen’ maken huishoudens onnodig kwetsbaar voor economische tegenslagen en beperken de financiële bewegingsruimte gedurende de levensloop. Maar wat als we deze twee fiscaal en juridisch gescheiden werelden – pensioen en eigen woning – slimmer met elkaar verbinden? In dit artikel, gebaseerd op mijn proefschrift1, verken ik een nieuw integratiemodel. Een model waarin we leren van ervaringen over de grens en de overgang naar de Wet toekomst pensioenen (Wtp) benutten om pensioenkapitaal voorwaardelijk in te zetten voor de eigen woning. Is het tijd om de institutionele silo’s te doorbreken?