Substitution of care: Alignment of incentives within the Dutch healthcare system

Substitution of care requires better alignment of incentives
Shifting care from secondary to primary care—substitution—has been on the policy agenda for years. A new dissertation shows that incentives for patients, healthcare providers, and insurers are not always aligned with this policy goal.

Deductible hampers use of primary care
Analyses of routinely collected healthcare data reveal that the mandatory deductible is a significant barrier. Patients who have not yet used up their deductible make less use of physiotherapy for knee and hip osteoarthritis. COPD patients also follow referrals to medical specialists more quickly when their deductible has already been spent. Delays in following up on referrals are associated with a higher risk of ICU admission, indicating possible negative health consequences.

Increasing primary care capacity promotes substitution
When mental health practice nurses (POH-GGZ) are sufficiently deployed, the use of basic and specialized mental healthcare decreases. This underscores the importance of adequate capacity in primary care. However, the relationship between waiting times and the deployment of POH-GGZ remains unclear.

Role of health insurers: opportunities and limitations
Health insurers can facilitate substitution but face competition rules, hospital bargaining power, and complex funding structures. At the same time, long-term contracts, regional collaboration, and digital innovations offer opportunities. Current risk equalization may unintentionally discourage substitution, which argues for adjustments toward equalization based on conditions rather than care utilization.

Routine healthcare data and policy measures
Combining electronic health record (EHR) and claims data provides detailed insight into care pathways, which is essential for monitoring care utilization patterns and evaluating policy. It is important to consider how new policy measures affect data collection so that future policies can be evaluated even more effectively.

___

Substitutie van zorg vraagt om betere afstemming van prikkels 

Het verplaatsen van zorg van de tweede naar de eerste lijn – substitutie – staat al jaren op de beleidsagenda. Een nieuw proefschrift laat zien dat prikkels voor patiënten, zorgverleners en verzekeraars niet altijd in lijn zijn met dit beleidsdoel. 

Eigen risico belemmert gebruik eerstelijnszorg 

Uit analyses van routinematig verzamelde zorgdata blijkt dat het verplichte eigen risico een belangrijke drempel vormt. Patiënten die hun eigen risico nog niet hebben verbruikt, maken minder gebruik van fysiotherapie bij knie- en heupartrose. Ook volgen COPD-patiënten sneller een verwijzing naar de medisch specialist als hun eigen risico al op is. Vertraging in het opvolgen van verwijzingen hangt samen met een hoger risico op IC-opname, wat wijst op mogelijke negatieve gevolgen voor de gezondheid.  

Verhoging van de eerstelijns capaciteit werkt substitutie in de hand  

Wanneer praktijkondersteuners GGZ (POH-GGZ) voldoende worden ingezet, neemt het gebruik van basis- en specialistische GGZ af. Dit onderstreept het belang van voldoende capaciteit in de eerste lijn. De relatie tussen wachttijden en inzet van POH-GGZ is echter nog onduidelijk.  

Rol van zorgverzekeraars: kansen en beperkingen 

Zorgverzekeraars kunnen substitutie faciliteren, maar lopen aan tegen concurrentieregels, ziekenhuismacht en complexe bekostiging. Tegelijkertijd bieden lange termijn contracten, regionale samenwerking en digitale innovaties kansen. Huidige risicoverevening kan substitutie onbedoeld ontmoedigen, wat pleit voor aanpassingen in de richting van verevening op basis van aandoeningen in plaats van zorggebruik. 

Routine zorgdata en beleidsmaatregelen 

Het combineren van elektronische patiëntendossier (EPD)- en declaratiegegevens geeft gedetailleerd inzicht in zorgtrajecten, die van belang is om patronen in zorggebruik te monitoren en beleid te evalueren. Het is wel belangrijk dat er bij het maken van nieuwe beleidsmaatregelen over wordt nagedacht hoe dit doorwerkt in de data, zodat toekomstig beleid nog beter geëvalueerd kan worden.