The client at the centre: Integrated working between social work and financial- and employment services

The client at the centre: integrated working between social work and financial- and employment services

The number of people with multiple and complex support needs is increasing, partly due to growing inequality, debt-related problems, and precarious labour market positions (OECD, 2022; Adams & Hakonarson, 2024). Individuals facing simultaneous challenges in the areas of finances, labour market participation, health, and housing often experience stress, reduced well-being, and limited social participation (Nooteboom et al., 2020; Wanberg, 2012). For these individuals, regaining control over their lives and re-entering the labour market is often a major challenge (Van Echtelt et al., 2023; Verharen, 2017). In practice, they frequently encounter a fragmented landscape of support and service provision, in which social work and the work and income domain tend to address only separate aspects of their situation (Polstra et al., 2018; WHO Regional Office for Europe, 2016a). Differences in goals, working methods, legal frameworks, and professional cultures complicate collaboration between the organisations and professionals involved (Verweij et al., 2018). Although integrated working is widely regarded as an appropriate response to multiple and interconnected problems, its implementation in practice remains challenging. The central aim of this dissertation is to gain insight into how integrated working between social work and the domain of work and income can be designed and organised from the perspectives of both clients and professionals, with implications for organisations and policymakers. The theoretical framework is grounded in the empowerment paradigm (Van Regenmortel, 2002), which focuses on how individuals, professionals, and organisations gain control over complex situations and develop their capacity for action. Chapter 2 shows that clients particularly value having a dedicated case manager, a shared and coordinated assistance plan, and open communication. Chapter 3 examines the beneficial elements of interprofessional collaboration. Professionals identified three key success factors: joint client meetings, the client as an equal member of the interprofessional team, and a coordinator who maintains oversight and streamlines processes. Chapter 4 investigates which verbal and non-verbal interactions contribute to the development of multiple alliances during joint client meetings. The findings reveal both opportunities and challenges in achieving equitable collaboration and meaningful client participation. Chapter 5 translates the scientific insights into practice. Based on an interpretative synthesis of seven practice-based projects, five key factors were identified as essential for successful integrated working: tie in with client’s living environment, a strengths-based approach, a shared assistance approach, facilitating organisations, and the use of a toolbox. Finally, Chapter 6 examines how the developed guide on the basis of these findings functions in practice. The results show that the guide stimulates both individual and collective reflection, deepens discussions about integrated working, supports shared decision-making, and strengthens learning processes. However, this requires the structural involvement of policymakers and commissioning bodies, as well as sufficient space for reflection and development. This dissertation demonstrates that integrated working between social work and the work and income domain can make a meaningful difference for people facing multiple and complex challenges when the core principles of empowerment, client participation, joint client meetings, a strengths-based approach, coordination, and reflective learning practices are consistently applied. It represents a fundamental shift from fragmented interventions towards a coherent and integrated process in which the person is placed at the centre.
—
De client centraal: integraal werkentussen sociaal werk en het domein werk & inkomen

Het aantal mensen met meervoudige en complexeondersteuningsbehoeften neemt toe, mede door groeiende ongelijkheid,schuldenproblematiek en kwetsbare arbeidsposities (OESO, 2022; Adams &Hakonarson, 2024). Mensen die tegelijkertijd problemen ervaren op het gebiedvan financiën, arbeidsparticipatie, gezondheid en wonen hebben vaak te makenmet stress, verminderd welzijn en  beperkte maatschappelijke participatie (Nooteboom et al., 2020; Wanberg, 2012). Voor henis het herwinnen van grip op het leven en opnieuw deelnemen aan de arbeidsmarktvaak een grote uitdaging (Van Echtelt et al., 2023; Verharen, 2017). In de praktijk komen deze mensen terecht in eengefragmenteerd hulp- en dienstverleningslandschap, waarin sociaal werk en het domein werk en inkomenvaak afzonderlijke aspecten van hun situatie aanpakken (Polstra et al., 2018;WHO Regional Office for Europe, 2016a). Verschillendedoelen, werkwijzen, wettelijke kaders en professionele culturen bemoeilijken desamenwerking tussen betrokken organisaties en professionals (Verweij et al.,2018). Hoewel integraal werken breed wordt gezien als een passend antwoord opmeervoudige problematiek, blijkt de praktische uitvoering ervan complex. Het centrale doel van dit proefschrift is inzichtte verkrijgen in hoe integraal werken tussen sociaal werk en het domein werk eninkomen, vanuit het perspectief van cliënten en professionals, vormgegeven engeorganiseerd kan worden, met implicaties voor organisaties en beleidsmakers.Het theoretisch kader is gebaseerd op het empowermentparadigma (VanRegenmortel, 2002), waarin centraal staat hoe mensen, professionals enorganisaties grip krijgen op complexe situaties en handelingsruimteontwikkelen. Hoofdstuk 2 laat zien dat cliënten vooral waarde hechten aan een vaste casemanager, een gedeeld en afgestemdhulpverleningsplan en open communicatie. Hoofdstuk 3 onderzoekt werkzameelementen van interprofessionele samenwerking. Professionals noemen driesuccesfactoren: gezamenlijke cliëntoverleggen, de cliënt als gelijkwaardig lidvan het interprofessionele team en een coördinator die overzicht bewaart enprocessen stroomlijnt. In hoofdstuk 4 wordt onderzocht welke verbale ennon-verbale interacties bijdragen aan het vormen van meervoudige alliantiestijdens gezamenlijke cliëntoverleggen. De resultaten tonen zowel kansen alsuitdagingen bij het realiseren van gelijkwaardige samenwerking encliëntparticipatie. Hoofdstuk 5 vertaalt de wetenschappelijke inzichten naar depraktijk. Op basis van een interpretatieve synthese van zeven praktijkprojectenzijn vijf kernfactoren geïdentificeerd voor succesvol integraal werken:aansluiten bij de leefwereld van de cliënt, een krachtgerichte benadering, eengedeelde hulpverleningsaanpak, faciliterende organisaties en het gebruik vaneen toolbox. Tot slot onderzoekthoofdstuk 6 een op basis van dezeinzichten ontwikkelde leidraad functioneert in de praktijk. De resultaten latenzien dat deze leidraad individuele en collectieve reflectie stimuleert,gesprekken over integraal werken verdiept, gezamenlijke besluitvormingondersteunt en het leerproces versterkt. Voorwaarde is wel dat beleidsmakers enopdrachtgevers structureel betrokken zijn en ruimte bieden voor reflectie enontwikkeling. Hetproefschrift laat zien dat integraal werken tussen sociaal werk en het domeinwerk en inkomen daadwerkelijk het verschil kan maken voor mensen metmeervoudige problematiek, wanneer de kernprincipes gerichtheid op empowerment,cliëntparticipatie, gezamenlijke cliëntoverleggen, krachtgerichte benadering,coördinatie en reflectieve leerpraktijken consequent worden toegepast. Het gaatom een fundamentele verschuiving van gefragmenteerde interventies naar eensamenhangend proces waarin de mens centraal staat.