Uitgekristalliseerd en vloeibaar: De verbeelding van religie in beeldverhalen

Hoogleraar godsdienstsociologie Kees de Groot bestudeert beeldromans en beeldverhalen die expliciet of minder expliciet het thema ‘religie’ behandelen. In dit artikel analyseert hij de beeldverhalen Kuifje in Tibet (1960) van Hergé en Habibi (2011) van Craig Thompson. De Groot onderzoekt welke elementen uit religie en spiritualiteit bijdragen aan het religieuze karakter van deze verhalen. Hij laat zien dat Habibi, meer dan Kuifje in Tibet en in overeenstemming met laatmoderne tendensen, een fluïde voorstelling van religie vertoont: grenzen tussen religie, mystiek, esoterie en occult vervagen. Waar Kuifje in Tibet een traditioneel beeld van de boeddhistische ‘ander’ presenteert vanuit een katholiek perspectief, zorgt een mengsel van spirituele, historische en geografische elementen in taal en beeld in Habibi voor een deconstructie van de stereotypische ‘ander’.