Van diagnose naar dialoog: een nieuwe benadering voor ouderen met autisme

Achtergrond: Veel ouderen met een late diagnose autisme waren zich het grootste deel van hun leven niet bewust van hun autisme. In onderzoek en praktijk blijven inzicht in hun levensweg en een adequate benadering voor deze mensen onderbelicht.

Doel: Onze bevindingen vormden de basis voor een gesprekstool die volwassenen met autisme helpt om persoonlijke wensen en grenzen te verwoorden. Door begrip en dialoog te bevorderen beoogt dit instrument niet alleen bij te dragen aan individuele ontwikkeling en betere relaties, maar ook aan bredere maatschappelijke bewustwording en ondersteuning.

Methode: Wij beschrijven in dit artikel de getuigenissen van achttien ouderen met een autismediagnose op latere leeftijd en de ontwikkeling van een gesprekstool.

Resultaten: De resultaten laten zien dat een late autismediagnose voor ouderen zowel erkenning als rouw oproept, en leidt tot een hernieuwde zoektocht naar identiteit en begrip van het eigen levensverhaal. De interviews tonen grote sociale kwetsbaarheden én sterke persoonlijke veerkracht, waarbij jarenlange aanpassing vaak een hoge psychische prijs heeft gehad.

Conclusie: Op basis van deze getuigenissen, eerder onderzoek en eigen persoonlijke en professionele ervaringen, pleiten wij voor een nieuwe benadering voor ouder worden met autisme, waarbij de kracht van het individu en de interacties centraal staan. Dit is van groot belang omdat autisme bij ouderen nog steeds vaak over het hoofd wordt gezien.