Vrijstellingen in de CSRD

De Corporate Sustainability Reporting Directive (``CSRD") vervult een centrale rol in duurzaamheidsrapportering en wordt gezien als een onmisbaar instrument van de Europese Unie (``EU") om de overgang naar een duurzame economie te bevorderen.2 De rapporteringsverplichtingen van de CSRD zijn nader uitgewerkt in de zogenaamde European Sustainability Reporting Standards (``ESRS"), welke direct van toepassing zijn op de ondernemingen die onder de reikwijdte van de CSRD vallen.

De invoering van de CSRD heeft aanzienlijke gevolgen voor het rapporteringslandschap, met een groter aantal ondernemingen dat onder de reikwijdte valt en nieuwe eisen voor duurzaamheidsrapportering en assurance. Voor een overzicht van de reikwijdte van de CSRD wordt verwezen naar onze eerdere bijdrage voor dit tijdschrift.3 In de huidige bijdrage worden de vrijstellingen in de CSRD beschreven en geïllustreerd met een aantal (praktijk)voorbeelden. Nu de CSRD, anders dan de ESRS,4 door de lidstaten moet worden geïmplementeerd in nationale wetgeving, is tevens gekeken naar de implementatie daarvan in de Nederlandse wetgeving. Inmiddels heeft de consultatie plaatsgevonden van het conceptwetsvoorstel ter implementatie van de CSRD (hierna: ``conceptwetsvoorstel")5 en van het implementatiebesluit richtlijn duurzaamheidsrapportering (hierna: ``consultatie implementatiebesluit") welke de CSRD in de Nederlandse wetgeving implementeren.6 We sluiten de bijdrage af met enkele conclusies en aanbevelingen.7