What is lost: Memory, gentrification, and the aesthetics of un-homing

This dissertation examines the phenomenon of urban gentrification through the lens of visual culture. By asking what gentrification ‘looks like’ through looking at diverse artistic practices, we are able to examine what may be lacking in conventional definitions of what gentrification is, what it feels like, and who is affected by it. In particular, this dissertation focuses on the memory of gentrification: on how places and communities are remembered, or forgotten, and the ways in which aesthetic practices activate questions of visibility and invisibility, materiality, temporality and emotion. In considering works by displaced people themselves, this dissertation attempts to privilege an often neglected perspective in debates on urban transformation.

____

Dit proefschrift bestudeert het fenomeen van stedelijke gentrificatie gezien door de lens van visuele cultuur. Door te vragen hoe gentrificatie ‘eruit ziet’ door verschillende artistieke praktijken onder de loep te nemen, kunnen we onderzoeken wat mogelijk ontbreekt in gangbare definities van gentrificatie, wat het is, hoe het aanvoelt, en op wie het impact heeft.Dit proefschrift besteedt bijzondere aandacht aan het geheugen van gentrificatie: hoe plekken en gemeenschappen herinnerd of vergeten worden, en de manieren waarop esthetische praktijken kwesties met betrekking tot (on)zichtbaarheid, materialiteit, temporaliteit, en emotie oproepen. Door werken gemaakt door ontheemde mensen in beschouwing te nemen, probeert dit proefschrift prioriteit te geven aan een perspectief dat vaak onderbelicht blijft in debatten rond stedelijke transformatie.