Abstract
Wat zien werkenden met psychische problemen die verzuimen zélf als primaire oorzaak van hun ziekteverzuim? Aangezien zij de belangrijkste stakeholder zijn is hun perspectief van cruciale waarde in het vinden van oplossingen ter preventie van uitval. Omdat verzuim een actueel probleem blijft1 zetten we de belangrijkste conclusies uit ons onderzoek op een rij en koppelen we die aan concrete adviezen voor de preventie van langdurig psychisch verzuim voor arboprofessionals en werkgevers.
In dit kwalitatieve longitudinale onderzoek richtten wij ons op het perspectief van werkenden die verzuimen met veelvoorkomende psychische klachten. Deelnemers werden via bedrijfsartsen, huisartsen en psychologen geworven. Inclusiecriteria waren (1) verzuim met psychische problemen als primaire oorzaak, volgens de professional; (2) verzuim <6 weken waarvan minimaal 1 week volledig; (3) Nederlandssprekend, (4) 18-65 jaar. Suïcidaliteit was een exclusiecriterium. Alle respondenten (N=34) werden twee keer geïnterviewd; (a) kort na hun ziekmelding; en (b) kort na de betermelding, of na 6 maanden als zij nog verzuimden. Op die manier waren er drie groepen te onderscheiden: de mensen die kort verzuimden (<3 maanden, N=12 ), de middelgroep (3-6 maanden, N=11) en de mensen die lang verzuimden (>6 maanden, N=11).
Er waren drie onderzoeksvragen: (1) Wat zien werkenden die verzuimen met psychische klachten als primaire oorzaak van hun verzuim?; (2) Wat zien zij als belemmerende en bevorderende factoren voor hun arbeidsre-integratie?; en (3) Wat zijn overeenkomsten en verschillen in de percepties en ervaringen tussen de drie groepen?
Dit TBV-artikel focust zich op de oorzaken van verzuim als aanknopingspunt voor preventie en beperkt zich daarmee tot vragen 1 en 3. Voor meer informatie over de tweede onderzoeksvraag en de methode verwijzen we naar het oorspronkelijke artikel.
In dit kwalitatieve longitudinale onderzoek richtten wij ons op het perspectief van werkenden die verzuimen met veelvoorkomende psychische klachten. Deelnemers werden via bedrijfsartsen, huisartsen en psychologen geworven. Inclusiecriteria waren (1) verzuim met psychische problemen als primaire oorzaak, volgens de professional; (2) verzuim <6 weken waarvan minimaal 1 week volledig; (3) Nederlandssprekend, (4) 18-65 jaar. Suïcidaliteit was een exclusiecriterium. Alle respondenten (N=34) werden twee keer geïnterviewd; (a) kort na hun ziekmelding; en (b) kort na de betermelding, of na 6 maanden als zij nog verzuimden. Op die manier waren er drie groepen te onderscheiden: de mensen die kort verzuimden (<3 maanden, N=12 ), de middelgroep (3-6 maanden, N=11) en de mensen die lang verzuimden (>6 maanden, N=11).
Er waren drie onderzoeksvragen: (1) Wat zien werkenden die verzuimen met psychische klachten als primaire oorzaak van hun verzuim?; (2) Wat zien zij als belemmerende en bevorderende factoren voor hun arbeidsre-integratie?; en (3) Wat zijn overeenkomsten en verschillen in de percepties en ervaringen tussen de drie groepen?
Dit TBV-artikel focust zich op de oorzaken van verzuim als aanknopingspunt voor preventie en beperkt zich daarmee tot vragen 1 en 3. Voor meer informatie over de tweede onderzoeksvraag en de methode verwijzen we naar het oorspronkelijke artikel.
| Original language | Dutch |
|---|---|
| Pages (from-to) | 28-34 |
| Journal | TBV–Tijdschrift voor Bedrijfs-en Verzekeringsgeneeskunde |
| Volume | 34 |
| DOIs | |
| Publication status | Published - 2026 |